داستان گروگانهای آمریکایی تا شروع دوره اول مجلس شورای اسلامی ادامه یافت. با گذشت چندین ماه از اشغال سفارت آمریکا، بحث چگونگی حل و فصل این مساله، در بین مسوولان کشور همچنان مطرح بود.
پس از كودتاى ننگين 28 مرداد سال 1332 توسط دست نشاندگان مـزدور آمـريـكـايـى در ايران و برگرداندن محمد رضا شاه پهلوى به قدرت و سلطنت ، آمريكاييان به جاى استعمارگران قبلى يعنى انگليسى ها، حاكمان پس پرده حكومت در ايران گرديدند و از آن به بعد، ورق هاى تاريخ ايران را آنان رقم زدند.
بعدازظهر سهشنبه، 6 هواپیمای سی -130، از فرودگاهی در مصر پرواز كردند. دوست بسیار دلسوز آمریکا ـ انور سادات ـ بههیچ وجه سعی نكرد که دخالت کشورش را در این عملیات انکار كند. سادات بعدها گفت:«من به مردم آمریکا قول دادهام که تجهیزات و تسهیلات نجات گروگانها و نیز نجات هر کشور عربی دیگر را در خلیج فارس فراهم سازم». هواپیماهای حمل و نقل حدود 90 کماندو را به طور مخفیانه به ایران حمل كردند و در ارتفاع بسیار پایین 150 پایی، به منظور عبور، از نقطهی کور رادارهای ایران گذشتند و در صحرای دور افتادهای به نام «پشت بادام» فرود آمدند. نقشهی این فرودگاه دور افتاده در کاغذهای محمود جعفریان ـ از طرفداران و استراتژیستهای شاه ـ پیدا شده بود.
